Hallo, ik ben zoals dat netjes op papier heet de eigenaar van Bob’s Tora, en 80-100% afgekeurd en zit in de W.A.O. In mijn lichaam klopt van alles niet, aanhechtingsreuma (Fybromyalgie) was na twee jaar medische onderzoeken de stempel die ik kreeg. Ik kwam uit de horeca en was gewend meer dan veertig uur in de week te werken. Dit alles hield nu op.

Op dit punt besloot ik een hond te nemen, omdat ik van huis uit groot gebracht ben met honden. Ondertussen had ik al twee Heilige Birmaan katers genaamd Heathcliff en Higgens en breidde mijn roedel nu uit met de komst van Bob, hij was mijn Grote Münsterlander reu.

Bob heeft mijn leven volledig veranderd en weer kleur gegeven. Uiteraard ging ik naar een hondenschool en merkte dat ik dat heel leuk vond.

Bob echter had één enorm probleem, hij kon niet alleen zijn. Dat is de reden dat ik mij ben gaan verdiepen in het gedrag van honden.

Met het lesgeven aan honden was ik al begonnen en ik merkte dat dit met mijn lichaam goed vol te houden was, dus ging ik de studie voor gedragstherapie volgen aan het Van Hall instituut in Leeuwarden.

Maar zoals in zoveel studie’s riep dit alleen maar meer vragen op. Reden om steeds dieper en uitgebreider te gaan zoeken naar de antwoorden, op al die vragen. Bob was van zijn verlatingsangst af en de roedel werd uitgebreid met Guus, mijn Duitse Staander Langhaar reu.

Guus had een heel eigen karakter en een hart van goud. Zoveel als ik van Bob geleerd heb, heb ik dat ook van Guus.

Hij was het zonnetje in huis. Bob was een keurige nette hond, Guus daarin tegen was mijn doerak, en haalde altijd kattenkwaad uit.

 Inmiddels zijn mijn beide "jongens" en mijn beide Birmanen overleden.

Op dit moment wonen in mijn huis: Rapunzel een prachtige Turkse Van poes van 7 jaar oud. Zij is een herplaatsing, want ze kon in haar oude huis niet aarden. Bij ons gaat het geweldig goed en is zij volledig ingeburgerd; een Heilige Birmaan kater genaamd Isaak (beter bekend als Matti Empu); twee afgedankte papegaaien: een Jardine, genaamd Lodewijk en een Amazone albifrons-albifrons, genaamd Marie-Antoinette.

Samen wonen ze in een grote kamervolière, Villa Kakelbont en vermaken zich prima;  en ben ik de trotse eigenaar van Sjaak, een Duitse Staander Langhaar & Dirk, mijn nieuwe start met de Grote Münsterlander.

De school ben ik begonnen omdat ik merkte dat veel gedragsproblemen die mijn pad passeerde ontstonden op scholen en waar niets aan gedaan werd. Met de hulp van Corine, Aukje, Judith, Marloes & Jantine kunnen we nu draaien zoals het mijn grote wens is: in kleine groepen met zoveel mogelijk persoonlijke aandacht voor de hond. Ik hoop dat u iets uit onze lessen kunt halen en dat u met veel plezier naar school gaat.

Let goed op uw eigen hond en probeer net zoveel te leren als ik van mijn jongens heb gedaan. De school is niet voor niets vernoemd naar Bob.  

                                                                                                   Snuffel verder in College van Bestuur